SUI's profileSui...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
Sui...Who will u be in the next 24 hours... September 11 Singapore Tripไม่ได้เข้ามาอัพนานมาก
นานจนจำไม่ได้และคงไม่ได้มีใครสนใจเข้ามาเยี่ยมกันแล้ว
อาจเพราะงานยุ่งมาก
มากจนลืมไปว่าตัวเองยังคงเป็นคนที่ต้องการการพักผ่อนบ้าง
ว่าแล้ว ก็เลยหนีไปเที่ยวสิงคโปร์มา
 555โดยตัดสินใจง่ายๆเพียงเพราะไอ่เบริด์ เพื่อนตัวดีพุดขึ้นมาว่าอยากไป
เท่านั้นล่ะ
ไอ่กอฟก็จัดแจงหาตั๋ว หาที่พักมาให้เป็นที่เรียบร้อย
ว่าแล้ว ก็ได้เวลาบินกันเสียที
ส่วนตัวคิดเสมอว่า สิงคโปร์ ก็คงไม่ต่างจากฮ่องกง(ดีไม่ดีแย่กว่าเสียอีก)
แต่การไปครั้งนี้ประทับใจสุดๆ
ตั้งแต่วันแรกที่เท้าแตะพื้นของสนามบินชางฮี
กระเป๋าของเพื่อนบาสไม่ออกมาจากสายพานเสียที หายแน่งานนี้กรู
ไม่ยังไม่พอฝนตกตั้งแต่ยังไม่ถึงที่พัก เดินลากกระเป๋ากันไปกลางสายฝน
ในใจก็ยังคิดว่า นี้กรูมาเที่ยวพักผ่อน หรือมาเข้าค่ายวะเนี่ย
ล้มแผนที่ตั้งไว้ตั้งแต่กรุงเทพ
เปลี่ยนไปเที่ยวเกาะเซ็นโตซ่าแบบกระทันหัน
และแล้ว 1 ในผู้ร่วมทริปก็ไม่สบาย เป็นไข้ แต่เราก็ไม่หวั่น ลากสังขาลมันต่อไป
วันที่สอง และวันที่สาม เรียกได้ว่าเดินกันได้ไงตั้ง 3 / 4 ของเกาะสิงคโปร์
และแล้วงานก็ตัวตัวเอง
เมื่อวันสุดท้ายก็ไม่สบายอย่างหนักเข้าจนได้ ทั้งไอ ทั้งไข้
เพื่อนๆแต่ละคนถามว่าไหวไหม เอาไงดี
ขอบอกว่าฉันลุย และทนกว่าที่พวกแกคิด
สุดท้ายขึ้นเครื่องกลับไทย
แบบว่าตัวร้อนเป็นไฟ เอาไงดีวะพรุ่งนี้ต้องไปทำงานอีก
ในใจก็คิดหรอจะหยุดดี แต่ด้วยความอึด และคิดถึงงานที่กองเท้าสูงไปจนท่วมหัว
ก็อดไม่ได้ที่ต้องลากสังขาลไปทำงานทั้งๆที่สภาพ น่าดูทน
ไม่วายเอาไขหวัดไปติดชาวบ้าน
ตั้งแต่น้องระดับปฏิบัติการ ไปจนถึง Director อีก เปรี้ยวไหมล่ะ 555
งานนี้เล่นเอาDirectorลางานไปสามวันเลยทีเดียว
แถมด้วยคำสั่ง เรียกบริษัทฆ่าเชื้อ มาจัดการฆ่าเชื้อทั้งแผนก
รายนะเนี่ยไข้หวัดสิงคโปร์
อยากรู้ว่าทริปนี้สนุกแค่ไหนตามไปดูภาพเอาเองนะ
บ๊ายบาย Miss Miss ทุกคนคับ October 28 Break Lineมาวันนี้ก็ สี่เดือนเห็นจะได้
ที่เข้ามาทำงานในโรงงานผลิตเครื่องสำอางค์นาม Milott
เครื่องสำอางค์ทุกชิ้น จะต้องผ่านการตรวจสอบคุณภาพในทุกๆส่วน
ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของตัวครีม หรือPackaging
รวมไปถึงการไม่ทำปฏิกริยากัน ของครีมและPackaging
ทุกวันนี้การทำงานบนสายการผลิตจะมีแผนก Production
เป็นผู้ดูแล
ว่าสามารถผลิต ออกเป็นสินค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ หรือไม่
หากการผลิตครั้งใด มีปัญหาเกิดขึ้น
เช่น
กระปุกไม่สามารถกรอกครีม หรือตัวยาได้ตามปริมาณการบรรจุ
ที่แสดงไว้ข้างฉลาก
ทางProduction จะใช้อำนาจตัดสินใจสูงสุด
ในการBreak Line
ซึ่งนั่นก็หมายความว่า สายการผลิตทั้งหมดของสินค้าตัวนั้นๆต้องหยุดผลิตโดยทันที
และหลังจากนั้น ก็ถึงเวลาหาแพะ เพื่อมารับบาปบริสุทธิ์
มาถึงตอนนี้เชื่อว่าบางคนอาจจะงงว่า ทำไมถึงต้องหาคนมารับบาปในครั้งนี้
ก็เพราะว่าการBreak Line 1ครั้ง
จะก่อให้เกิดความเสียหายมากมาย
ไม่ว่าจะเป็น
1. ค่าแรงสาวโรงงาน ที่ต้องจ่ายโดยไม่ได้ผลิตสินค้า
2.อาจโดนลูกค้าปรับ เนื่องจากสินค้า ไม่สามารถส่งได้ตามกำหนดเวลา
3.อาจโดนฟ้องจาก อ.ย. เนื่องจากผิดต่อพระราชกำหนดของกรม วัดชั่ง ตวง
เป็นต้น
ซึ่งเราสามารถพูดได้เลยว่า
อาทิตย์ที่ผ่านมา
ไม่มีสินค้ายี่ห้อไหนในมือเราที่ยังไม่ Break Line
พระเจ้า บางครั้งก็เป็นปัญหาเล็ก
ที่ต้องใช้สมองคิดบ้าง
Production มันก็ Break Line
สรุปแล้วเรามองว่า เครื่องสำอางค์
มันคือสิ่งที่ทำให้คนสวย
และสิ่งที่ทำให้คนสวยนั้น
มันคือ น้ำตา ของคนทำงาน
มาสวยกันด้วยธรรมชาติเถอะ... September 30 เทศกาลไหว้พระจันทร์ก่อนอื่นต้องขอโทดเพื่อนๆ พี่ๆทุกคนด้วยที่หายหน้าไปนาน
เพราะว่าช่วงนี้ค่อนข้างเครียดกับงานมาก
อาจจะด้วยเรื่องอาไรก็ตาม
ในครั้งหน้าจะ อัพให้ฟังแบบถึงลูกถึงคนเลย
มาวันนี้ขออัพเรื่องที่คิดว่าทุกคนน่าจะสนใจก่อน
เนื่องจากสองวันที่ผ่านมา
เราชาวไทยเชื่อสายจีน
ได้มีการไหว้พระจันทร์กันขึ้น
มาดูซิว่า ที่มาที่ไปเป็นอย่างไร
ก่อนจะมาเป็นเทศกาลไหว้พระจันทร์
เทศกาลวันไหว้พระจันทร์
ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำเดือน 8 ตามจันทรคติ
ดังนั้น จึงเรียก ว่าเทศกาลเดือนแปด
ตรงกับเดือนกันยายนของไทยเรา
เป็นเทศกาลที่มีความสำคัญเทศกาลหนึ่ง ของชาวจีน
เป็นวันซึ่งอยู่ในช่วงกลางฤดูใบไม้ร่วงพอดี
จึงอาจจะเรียกได้ว่า เทศกาล " จงชิว "
ตามอักษรจีน
จง แปลว่า กลาง
ชิว แปลว่า ฤดูใบไม้ร่วง
จงชิวจึงแปลว่า กลางฤดูใบไม้ร่วง
เทศกาลไหว้พระจันทร์ มีตำนานเล่าขานมานานกว่า 2,000 ปีแล้ว
ในสมัยก่อนฮ่องเต้จัด ให้มีการบรรเลงดนตรี
พิธีเซ่นไหว้ดวงจันทร์ในคืนขึ้น 15 ค่ำเดือน 8
เพื่ออธิษฐานให้บ้านเมืองอุดมสมบูรณ์
ประชาราษฎร์อยู่เย็นเป็นสุข
ต่อมาพิธีดังกล่าวได้แพร่ไป
สู่ประชาชนในท้องถิ่น และแพร่หลายไปทั่วประเทศ
จนกลายเป็นประเพณีของชาวจีนสืบต่อมา
จวบจนปัจจุบันนี้
นอกจากจะมีพิธีเซ่นไหว้พระจันทร์แล้ว
ยังมีการรับประทานขนมไหว้พระจันทร์และ
การชมความ งามของดวงจันทร์ซึ่งมีคำกล่าวว่า
June 17 EMILIO PUCCIหากถามถึงแบรนด์เสื้อผ้าที่ครองตลาดบน คงยากได้จะพูดออกมาได้หมด แต่หากถามถึงแบรนด์ที่มีความเป็นตัวของตัวเองในเรื่องการใช้สีสัน และลายพิศวงงงงวยอันเป็นเอกลักษณ์ที่ทำให้ทุกคนที่มอง ต่างหยุดชะงักคงหนีไม่พ้น “EMILIO PUCCI” ย้อนหลังไป 60 ปี ก่อนในปี 1947 PUCCI ได้ถือกำเนิดขึ้นเป็นห้องเสื้อสัญชาติอิตาเลียน ซึ่งโด่งดังอย่างมากกับลายพิมพ์อันเป็นเอกลักษณ์ ที่มาพร้อมกับลูกเล่นของสีสันที่แพรวพราว ซึ่งอาจพูดได้ว่าครั้งนั้น PUCCI ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ อย่างหนึ่งของยุค50-70 ได้โดยปริยาย และถ้าหากกล่าวถึง PUCCI ก็คงจะไม่พูดถึงผู้ที่ครองตำแหน่ง artistic director เสียไม่ได้ เพราะเค้าคือ “คริสเตียน ลาครัวซ์” ในวัย 55 ปีที่เพิ่งได้รับรางวัล Legion d’ honneur จากประเทศฝรั่งเศส ลาครัวซ์ กล่าวว่า ที่ห้องเสื้อลาครัวซ์ของผม ผมคือนักแต่งเพลง เขียนเนื้อร้องและทำนองด้วยตัวเอง แต่ที่ PUCCI ผมคือคอนดักเตอร์ที่มีหน้าที่ถ่ายทอด เล่าขานบทเพลงที่มีการเขียนไว้อย่างดีอยู่แล้ว ผมเพียงหาจังหวะ และลีลาที่ดีที่เหมาะสมให้กับ PUCCI ก็เท่านั้น และจากสิ่งที่เค้าพูด เค้าก็ทำมันได้จิง เพราะลาครัวซ์ ได้พลิกโฉมห้องเสื้อ PUCCI ที่ถูกมองว่าเป็นแบรนด์ของป้าๆ ในยุค70 ให้กลายมาเป็น must have คอลเล็กชั่น โดยเพิ่มความเป็นสตรีทแวร์ และสปอร์ตแวร์เข้าไปให้มากขึ้น แต่ก็ไม่ทอดทิ้งจิตวิญญาณเดิมของ PUCCI ทั้งนี้ในปี 2007 PUCCI ได้ฉลองครบรอบ 60 ปี จึงได้จัดทำกระเป๋า Limited Edition เพียง200ใบโดยเลียนแบบชิ้นงานในยุคเริ่มแรก ของ PUCCI ในยุค 60 ใครอยากเทียบชั้นเจ๊นิโคล ริชชี่ หรือป้าไคลี่ มินอค ก็อย่าช้า สั่งจองได้เลย เพราะงานนี้มีเงินก็ซื้อได้ได้นะจะบอกให้ พร้อมกันนั้นยังจัดทำเครื่องสำอางร่วมกันแบรนด์ดังคับฟ้าอย่าง Guerlain โดยแพ็คเก็จถูกรังสรรค์ด้วยผ้าซาตินเนื้อดีลายเฉพาะ จาก PUCCI May 25 เมื่อกล้วยไม้บานกลางกรุง...เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อสองวันก่อน (23/05/50)
ณ สยามพารากอน
ได้มีการจัดการประชัดขันแข่ง ทางด้านความงามของธรรมชาติ
นามว่า "กล้วยไม้" สัญลักษณ์ดอกไม้แห่งความเป็นไทย
งานนี้ใครมีดีมีเด่น เอามาอวดฉมให้หมดสิ้น
ว่าแล้วก็ไม่รอช้า
คว้าแม่อันเป็นที่รักไปดูให้เห็นกับตา ว่ามันสวยเพียงใด
(เรื่องของเรื่อง เพราะทีวีที่บ้านมันเล็ก เลยดูไม่ชัดอะ)
ทันทีที่ย่ำเท้าเข้า พารากอน
ก็ต๊ก!!!กะจาย
กะสิ่งที่ได้เห็นอยู่ตรงหน้า
ปากก็พลางถาม แม่จ้า นี่เราอยู่ในพารากอนหรอ
คิดว่าป่าในนิยาย
เพราะรอบกายล้วนเป็นกล้วยไม้พันธุ์ หายากทั้งสิ้น
ว่าแล้วช้าอยู่ใยเก็บภาพมาฝากให้ดูกันชัดๆเลยดีกว่า
โดยส่วนตัวพอจะมีความรู้เรื่องกล้วยไม้อยู่บ้าง
นิดเดียวนะคับ นิดเดียว
เพราะเพื่อนเบิร์ด ตัวดีแผ่อานิสง
ความรู้มาให้
เค้าบอกว่า กล้วยไม้ที่สวยนั้น
ไม่ได้ขึ้นกับว่าดอกโตเด่น หรือสีสันงามแต่อย่างใดเท่านั้น
หากแต่กล้วยไม้ เป็นไม้ดอกที่นิยมขึ้นเป็นช่อ
การตัดสินจึงขึ้นกับว่า
ใน1ดอก มีความสมดุลของกลีบดอกทั้งสองข้างหรือไม่
สีทั้งสองข้างสม่ำเสมอหรือป่าว
และ
ถ้ามาเป็นช่อ
ต้องออกดอก ทั้งซ้ายและขวา
สมดุลกัน
ปรากฏว่าเห็นมากับตา
มันเป็นเรื่องจิงคับพี่น้อง ราวกับของปลอมก็ไม่ปาน
สรุปแล้วไม่พูดมาก
ขึ้นไปดูกันเอาเองนะครับ
ปล.กล้วยไม้ดอกไหนมีโบว์สีน้ำเงินติด แสดงว่าได้รับรางวัลนะคับ ดูเลขแสดงลำดับได้เลย
และดอกไหนมีโบว์สองอัน นั่นก็หมายถึง ได้รับสองรางวัลควบ คือ รางวัลยอดนิยม ที่เพิ่มเข้ามา
วันนี้ขอรับใช้เพื่อน พี่ๆ เพียงเท่านี้นะคับผม บ๊ายบาย คิดถึงทุกคนเลย...
May 02 ประกาศประกาศอย่างเป็นทางการนะคับ
ว่า ผมกลับมาแล้ว
หลังจาก space ได้บ้าบอ
ไม่สามารถ อัพรูป อัพblog ได้เลย
หรือแม้ว่าจะไป เม้นให้ชาวบ้านก็ไม่ได้
แต่วันนี้ กลับมาแล้วนะคับผม
กลับมารับใช้พี่น้องเพื่อฝูงตามเดิม
แล้วพบกันนะคับ
บ๊ายบาย...
ปล. ถึงเพื่อนๆ ตอนนี้กลิ่นเหม็นเน่าคงพอจะจางบ้างแล้วนะ สัญญาว่าจะอัพเรื่อยๆ..
ถึงพี่อิมจ้า อยู่เมกา สบายดีบ่ คิดถึงสุดๆ เดี๋ยวไปเม้นให้ชื่นจายนะคับผม January 02 เลือกส่วนที่เลือของชีวิต...
ในตอนเด็ก ผู้ใหญ่มักให้คำแนะนำเราเสอมว่าสิ่งไหนถูก สิ่งไหนผิด
และ เราต่างก็เชื่อท่านโดยสนิทใจปราศจากข้อกังขา
เวลาผ่านไปอะไรๆก็เปลี่ยนไป
ในช่วงนี้ของชีวิตเราต่างก็พบว่ามีเรื่องราวมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
แล้วเราก็ไม่สามารถตัดสินได้ว่าสิ่งไหนถูก สิ่งไหนผิดกันแน่
และเรื่องที่ตัดสินยากมายเรื่องหนึ่งก็คือ “เรื่องของความรัก”
สำหรับตัวเองพูดได้ว่ายังไม่เคยมีความรัก (แม้จะมีความคิด และพยายามอยู่ก็ตาม...)
แต่หลายต่อหลายครั้งที่เราต้องเข้าไปมีส่วนร่วมในการตัดสินความรักของคนสองคน
(แม้ว่าจะไม่อยากมีส่วนร่วมเลยก็ตาม เพราะมันเป็น “เรื่องของคนสองคน” อย่างที่บอก)
มาถึงตอนนี้คุณเองคงยอมรับแล้วใช่ไหมล่ะ
ว่ามันไม่ง่ายเลยกับการตัดสินใจเรื่องความรัก
ไม่เช่นนั้นเราคงเขียนลิสออกมาได้ยาวเป็นหางว่าว
ว่าความรักแบบไหนที่ใช่สำหรับเรา
อืม...แต่เพราะในโลกแห่งความเป็นจริงมันไม่เคยเป็นไปอย่างในนิทาน
เลยทำให้บางครั้งเราก็หลงรักคนที่เรา ไม่คิดว่าจะรัก
และบางทีเราก็อาจจะเจอคนที่ทำให้เราเข้าใจว่า รักแบบนี้มันมีในโลกด้วยหรอ?
เคยได้ยินไหมที่เค้าว่าผู้ชายต้องการความรักเป็นเพื่อนแก้เหงา ส่วนผู้หญิงต้องการความรักเพื่อความมั่นคงของชีวิต ผู้ชายส่วนมากจึงมองหาคนที่ทำให้เค้ายิ้มได้ แม้ว่าเธอมิได้เอ่ยสิ่งใดๆเลยก็ตาม ส่วนผู้หญิงจึงต่างมองหาคนที่ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นใจ และปลอดภัย แม้ว่าเค้าคนนั้นมิได้โอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขนก็ตาม แต่ใครล่ะจะได้สมใจเช่นนั้น เราคงปฏิเสธไม่ได้ว่ากรอบของสังคมที่กำหนดไว้มีส่วนเป็นตัวแปรหลักในการตัดสินใจเรื่องความรักไปแล้ว มันเป็นมาตั้งแต่อดีตจวบจนปัจจุบัน คนที่มีความมั่งคั่งร่ำรวย มีความรู้ความสามารถ ต้องมีคู่ที่เป็นคนที่มีเสน่ห์ มีชาติตระกูล... (ไม่ผิดที่เค้าสมกัน แต่เค้ารักกันที่ตรงฐานะ ไม่ใช่ตรงที่เค้าเป็นเค้ากันหรอกหรือ) ส่วนตัวคิดว่าการมองหาคนรักสักคน มันคือการเติมส่วนที่เหลือของชีวิต ใครที่ทำให้เราสามารถใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับเค้าได้ด้วยความเข้าใจ ด้วยความถูกต้องตามที่หัวใจต้องการว่าความรักจริงๆ มันเป็นอย่างไร... ทุกวันนี้เราต่างก็ยังคงเดินทางตามหาเลือกส่วนที่เหลือในชีวิตกันทั้งนั้น
ถ้าเจอแล้วไม่ใช่ อย่าเสียใจกับมันไปเลย ร้องไห้เท่าที่อยากร้อง
แล้วรีบเดินตามหามันต่อไป เพราะความรักเป็นสิ่งที่ไร้ “เหตุผล”
ความรักมีเพียงแค่คำว่า “ใช่ หรือ ไม่ใช่” เท่านั้น
|
||||||
|
|
